Ciśnieniomierze rtęciowe
Aparaty rtęciowe jako pierwsze pojawiły się w diagnostyce nadciśnienia tętniczego u schyłku XIX wieku. Niewątpliwie poza swoimi wadami, posiadają podstawową zaletę, jaką jest wiarygodność wyniku i dużą niezawodność.
Podają prawidłową wartość ciśnienia bez względu na wysokość nad poziomem morza miejsca badania. Dobrze się sprawują w przypadku badania niskiego ciśnienia tętniczego krwi. Można dokonywać deflacji mankietu z dowolną prędkością. Ciągle się cieszą dużym zaufaniem u lekarzy, chociaż w wielu zastosowaniach zaczynają być zastępowane elektronicznymi aparatami klasy Hi-End.
Zalety:
Stanowią niewątpliwie „złoty standard” w mierzeniu ciśnienia. Są dokładne i nie wymagają kalibracji. Walidowane wg ESH International Protocol by Graves (Mayo Clinic and Mayo Foundation). Łatwe w obsłudze dla doświadczonej osoby.
Wady:
Duże gabaryty i masa, zawierają toksyczną rtęć, która paruje nawet w prawidłowo używanym sprzęcie. Wymagają statycznego, płaskiego podłoża. Nieodporne na urazy mechaniczne. Bardzo niepraktyczne w przypadku samobadania ciśnienia. Pomimo swoich wad ciśnieniomierze rtęciowe są nadal produkowane i nie odeszły do lamusa. Z uwagi na swoją dokładność, cieszą się popularnością i można je jeszcze kupić w niektórych sklepach specjalistycznych.
Zobacz również: