Czym jest elektroterapia mikroprądami (MET) ?

Terapia mikroprądami (MET) zdobywa coraz większą popularność w leczeniu bólów ostrych i przewlekłych, w leczeniu stanów zapalnych i pourazowych. Badania potwierdziły wiele korzyści ze stosowania terapii mikroprądami, wykraczające poza działanie typowo przeciwbólowe. Mikroprądy przyspieszają procesy regeneracji tkanek, czas leczenia ran i zrostu kości. Pozwalają na zwiększenie zakresu ruchu i zmniejszenie obrzęków.

Lecznicze działanie mikroprądów ma bardzo szerokie zastosowanie i zostało potwierdzone licznymi badaniami klinicznymi, chociaż natura tego działania nie została jeszcze do końca zbadana.
Terapia mikroprądami znana jest też pod innymi nazwami, np. elektrostymulacja prądem mikroamperowym, czy stymulacja podprogowa (ang. - Subliminal Stimulation).

Terapia MET najczęściej bywa porównywana z terapią przeciwbólową TENS, przy czym w wielu przypadkach terapia MET wykazuje działanie nawet bardziej efektywne, a efekt przeciwbólowy może się utrzymywać od 8 godzin nawet do kilku tygodni!

Czym są mikroprądy?

Mikroprądy są to impulsy elektryczne o bardzo małym natężeniu, rzędu 10-800 µA. Podczas zabiegów mikroprądami odczuwalne jest najwyżej lekkie mrowienie. Działanie tak małego natężenia prądu na układ nerwowy ma charakter bodźców podprogowych, czyli nie doprowadza do stymulacji nerwów, jak w klasycznej elektrostymulacji nerwów czuciowych (TENS), czy nerwów motorycznych (EMS).

Jak działają mikroprądy?

Korzyści działania mikroprądów wynikają z ich stymulującego wpływu na procesy fizjologiczne, które zachodzą na poziomie komórkowym. Mikroprądy przywracają równowagę elektryczną i chemiczną uszkodzonych komórek. Przede wszystkim zwiększają produkcję ATP (Adenozyno-3-Fosforanu), który jest nośnikiem energii w metabolizmie komórkowym. Zwiększają syntezę protein i transport aminokwasów do komórek. Wszystko to przyczynia się do pobudzenia procesów naprawy, a dodatkowo, przyspieszony metabolizm sprzyja oczyszczaniu się organizmu z toksyn i innych szkodliwych substancji, które są także odpowiedzialne za ból.
Innym zjawiskiem zachodzącym podczas stosowania mikroprądów jest pobudzenie ruchu jonów, dzięki czemu łatwiej mogą one wniknąć do chorych tkanek, które w wyniku zmian chorobowych zwykle wykazują większy opór elektryczny względem otoczenia.

Mikroprądy są katalizatorem inicjującym różne reakcje chemiczne i elektryczne, które są niezbędne do prawidłowego przebiegu procesów gojenia organizmu. Wyzwalają mechanizmy regeneracji i wzmocnienia tkanek, które ulegały uszkodzeniu przez lata, np. zwłóknieniu. Co istotne, efekty lecznicze występują dość szybko przy praktycznie znikomych efektach niepożądanych.

Częstotliwość mikroprądów

Kluczowym czynnikiem skuteczności leczniczego działania mikroprądów jest właściwy dobór częstotliwości impulsów mikroprądowych (Frequency Specific Microcurrent - FSM). Każda komórka, tkanka, czy gruczoł posiada charakterystyczną dla siebie częstotliwość rezonansową, przy której występuje najwyższa aktywność korzystnych przemian, a produkcja ATP może się zwiększyć nawet o 500%. Przykładowo, częstotliwość użyteczna w początkowych objawach półpaśca (przeciwdziałanie bólowi i pękaniu pęcherzyków) nie będzie skuteczna np. przy opryszczce.

Reakcja komórek na określoną częstotliwość jest natychmiastowa i obejmuje różne zjawiska. Określenie tej częstotliwości nie jest jednak łatwe i można to traktować jako znaczącą trudność podczas stosowania mikroprądów. Jednym z rozwiązań tego problemu jest częste różnicowanie parametrów sygnału, w szczególności zmiana stosowanej częstotliwości, np. poprzez jej modulację.
Należy tu jeszcze dodać, że oprócz częstotliwości specyficznej dla określonych rodzajów tkanek, istnieją częstotliwości efektywne tylko przy określonych rodzajach stanów chorobowych, jak stany zapalne, zwłóknienia, bliznowacenia, infekcje wirusowe, czy reakcje alergiczne.

W jakich schorzeniach stosuje się mikroprądy?

Terapia mikroprądami jest bardzo skuteczna w leczeniu bólów ostrych oraz przewlekłych, w szczególności bólów pourazowych i pooperacyjnych, gdzie doszło do uszkodzenia tkanek. W wielu przypadkach zastosowanie mikroprądów przynosi lepsze efekty, niż inne techniki lecznicze szczególnie tam, gdzie tkanki nie chcą się goić w normalny sposób lub gdy proces gojenia jest zbyt wolny. Poniżej podano wybrane obszary zastosowań mikroprądów:
  • Zapalenie ścięgien
  • Zapalenie nerwów
  • Złamania kości
  • Urazy kręgosłupa
  • Gościec mięśniowo-włóknisty (fibromyalgia)
  • Różne rodzaje urazów mięśni szkieletowych
Zespoły bólowe, gdzie szczególnie zaleca się stosowanie mikroprądów:
  • Bóle powięziowo-mięśniowe (terapia punktów spustowych)
  • Bóle zwyrodnieniowe stawów, np. przy dysfunkcji stawu skroniowo-żuchwowego (zespół TMJ)
  • Zespół cieśni nadgarstka
  • Bóle artretyczne
  • Bóle krzyża
  • Bóle nowotworowe
  • Bolesność mięśni o opóźnionym początku (DOMS)
  • Rwa kulszowa
Mikroprądy są również doskonałą metodą leczenia kontuzji sportowych, przy urazach ścięgien, stawów i mięśni. Pozwalają na znaczne zmniejszenie stanów zapalnych, obrzęków i bólu. Wzrost produkcji ATP, lepsze zaopatrzenie komórek w tlen i składniki odżywcze, wszystko to stwarza idealne warunki do szybkiego leczenia odniesionych kontuzji.

Jak odczuwana jest terapia mikroprądami?

Z uwagi na podprogowe działanie mikroprądów, są one praktycznie niewyczuwalne. Podczas zabiegu może wystąpić jednak lekkie wrażenie ciepła, mrowienia tkanek.
Uśmierzenie bólu może nastąpić już po 10 minutach zabiegu.

Jakie są efekty niepożądane?

Stosowanie mikroprądów uważa się za bardzo bezpieczne z uwagi na działanie impulsów prądowych o bardzo małym natężeniu. Ze względu na przyspieszony metabolizm komórkowy na obszarze stosowania, u niektórych osób i tylko w szczególnych przypadkach mogą wystąpić różne reakcje toksykacji, objawiające się np. mdłościami, bólem głowy, sennością, czy zmęczeniem. Podobne efekty występują np. po masażu, ale w przypadku mikroprądów mamy do czynienia z większą ilością różnych czynników działających w dość krótkim czasie. Z tego względu zaleca się spożycie większej ilości wody przed i po zabiegu.
Powyższe działania są jednak nieporównywalnie małe w stosunku do działania leków przeciwbólowych, czy przeciwzapalnych.

Czym terapia mikroprądami różni się od TENS?

Przede wszystkim mikroprądy nie mają nic wspólnego z pobudzaniem nerwów, w szczególności nerwów sensorycznych będących przedmiotem pobudzenia w metodzie TENS. Nie występuje tu blokada bramki bólowej, chociaż w pewnym stopniu zachodzi większa produkcja endorfin. Większość zjawisk zachodzi na poziomie komórkowym, a najważniejszym z nich jest produkcja ATP.
Natężenie mikroprądów jest ok. 1000 razy mniejsze niż w przypadku impulsów TENS, dlatego stymulacja mikroprądami jest praktycznie niewyczuwalna.
W odróżnieniu od metody TENS, terapia mikroprądami leczy przyczyny bólu poprzez intensyfikację procesów gojenia, co ma oczywiście również znaczenie wykraczające poza samą terapię przeciwbólową.
Mikroprądy mogą być stosowane naprzemiennie z metodą TENS, co powinno jeszcze bardziej zwiększyć efekt analgetyczny TENS. Przy niektórych schorzeniach, np. przy rwie kulszowej czasami nie powinno się stosować elektrostymulacji TENS, która może niekiedy dopuścić do pojawienia się skurczy mięśniowych. W takich przypadkach mikroprądy są jedyną dopuszczalną metodą elektrostymulacji.

Łączenie mikroprądów z innymi rodzajami stymulacji elektrycznej

W celu zwiększenia efektów leczenia, mikroprądy można stosować jednocześnie z innymi technikami, m.in z laseroterapią, terapią polem magnetycznym, jonoforezą, czy z innymi rodzajami elektrostymulacji. Unikatowym rozwiązaniem jest podręczny elektrostymulator T.I.M.E MultiTherapist wykorzystujący nie tylko leczenie mikroprądami, ale również prądami TENS i prądami interferencyjnymi.
Dodatkowo posiada możliwość elektrostymulacji nerwowo-mięśniowej, wspomagającej rehabilitację mięśni np. przy niedowładach, czy przy zaniku mięśni. Zastosowanie aż 4 różnych rodzajów stymulacji pozwala na bardziej kompleksowe i krótsze leczenie.



Zobacz również: