Czym jest elektrostymulacja TENS ?

  • Drukuj
Elektrostymulacja TENS jest sprawdzoną klinicznie, nieinwazyjną, niefarmalogiczną i skuteczną terapią przeciwbólową. Znajduje szerokie zastosowanie w uśmierzaniu zarówno bólu przewlekłego jak i ostrego. Swoją szczególną popularność zdobyła dzięki dostępności małych i przenośnych aparatów TENS, które mogą być stosowane indywidualnie przez pacjenta w warunkach domowych.
Bywa również stosowana jako metoda uzupełniająca w leczeniu trudno gojących się ran.

Czym jest ból?

Ból jest elementem naturalnego systemu ostrzegania przed działaniem niekorzystnym, na przykład dalszego zranienia. Jest więc niezbędny w procesie obrony przed działaniem czynników szkodliwych. Jednak długotrwale utrzymujący się ból, (często nazywany bólem przewlekłym), uprzednio zdiagnozowany, nie spełnia już swojej funkcji, stając się przyczyną cierpień. Można go zlikwidować metodami chirurgicznymi, farmakologicznymi lub elektrostymulacją, aby dalej cieszyć się życiem.

W jaki sposób leczy się ból przewlekły?
Jak już wspomniano, leczenie bólu przewlekłego może być prowadzone różnymi metodami. Ponieważ ból jest zawsze odczuwany subiektywnie przez każdy organizm, nie ma uniwersalnej metody leczenia. Wiele z tych zabiegów ma szkodliwe efekty uboczne. Leki w dłuższym czasie stosowania mogą powodować uzależnienie, a interwencja chirurgiczna zawsze niesie ryzyko powikłań. Stymulacja TENS oferuje unikatową metodę, alternatywną do innych metod łagodzenia bólu a co najważniejsze, jest najbliższą do naturalnych.

Czym jest TENS?

TENS (Transcutaneous Electrical Nerve Stimulation), czyli przezskórna stymulacja nerwów, jest metodą wykorzystywaną przez elektrostymulatory wysyłające impulsy elektryczne o niskiej amplitudzie z elektrod przez skórę do nerwów obwodowych. Są to nerwy odpowiedzialne za czucie temperatury. Poprzez te nerwy sygnał elektryczny dociera do połączeń synaptycznych rdzenia kręgowego, gdzie działa dwojako:
  1. Jako sygnał blokujący impuls nerwowy niosący informację o bólu do mózgu, przez co mózg nie otrzymuje danych odnośnie miejsca i nasilenia bólu. Ten efekt jest wywoływane impulsami TENS o wysokiej częstotliwości. Blokowanie impulsów bólowych nie uszkadza struktury nerwów, lecz "oszukuje" mechanizm informowania o bólu. Mechanizm blokowania impulsów nerwowych niosących sygnał o bólu została przyjęta przez naukę w latach 60-tych XX wieku jako teoria bramek bólowych Melzacka i Walla. Włókna nerwowe typu C niosą sygnał z elektrostymulatora szybciej, niż włókna typu A, przez co sygnał ze stymulatora wygrywa w konkurencji o dostęp do podwzgórza.
  2. Jako inicjator powstawania naturalnych substancji przeciwbólowych – beta-endorfin, mających działanie przeciwbólowe równie silne jak morfina (lub inne związki opiatowe). Ten mechanizm wywołują impulsy o niskiej częstotliwości lub krótkie uderzenia (ang. Burst).
Podstawowe zalety stymulacji przeciwbólowej TENS:
  • możliwość terapii w domu, dzięki łatwości aplikacji, tanim i skutecznym urządzeniom
  • prosta obsługa
  • skrócenie okresu rehabilitacji i ograniczenie komplikacji po urazach
  • znaczne ograniczenia ilości przyjmowania leków (od 40 do 80%) i związanych z nimi działaniami
  • ubocznymi
  • skrócenie okresu powrotu do zdrowia po długotrwałym unieruchomieniu i operacjach oraz urazach
Typy impulsów TENS:
  • niskiej częstotliwości /1-2 Hz/
  • wysokiej częstotliwości /50-200Hz/
  • o krótkich impulsach /0,01-3ms/
  • o długich impulsach /10-60ms/
TENS niskiej częstotliwości (APL-TENS / Acupuncture Like TENS / AL-TENS) to impulsy elektryczne stosowane w elektrostymulacji, które mają stosunkowo niską częstotliwość (niższą niż 10 Hz, a zazwyczaj 2 - 4 Hz) oraz dość duże natężenie - do 100 mA ( czasem jest ono graniczące z bólem). Czas trwania impulsu - 200 mikrosekund. Zabieg trwa około 25 minut. Amplituda impulsu jest modulowana. Prąd stosuje się o takich wartościach, aby nie wywoływać skurczów mięśni.Skurcze są niepożądane i świadczą o złym dobraniu parametrów impulsu. Stosuje się małe elektrody w miejscach typowych dla akupunktury.

TENS wysokiej częstotliwości , czyli TENS konwencjonalny (C-TENS) charakteryzuje stosunkowo wysoka częstotliwość impulsu - pomiędzy 10 a 200 Hz oraz małe natężenie - od 25 do 30 mA. Czas trwania impulsu to 50 do 100 mikrosekund a czas trwania zabiegu jest dość zróżnicowany - od 30 do 90 minut. Elektrody są umieszczane nad obszarem bólowym, a jeśli to nie jest trudne lub niemożliwe, nakłada się je proksymalnie (bliżej rdzenia kręgowego) w stosunku do lokalizacji bólu, bezpośrednio nad nerwem zaopatrującym bolesną okolicę. W pierwszym okresie pacjent odczuwa delikatne mrowienie, po którym następuje działanie analgetyczne (nie powinny występować skurcze okolicznych mięśni).

TENS uderzeniowy (BURST) – czyli uderzenia seriami impulsów. Jest to nowoczesna metoda, stosowana w najnowszych aparatach, polegająca najczęściej na aplikacji dwóch uderzeń po kilka impulsów. Najczęściej stosuje się częstotliwość impulsów 200 Hz. Jest bardziej tolerowany przez pacjentów, a działanie analgetyczne utrzymuje się aż do 4 godzin. Jest to rodzaj impulsów stosowany szczególnie w leczeniu bólu głębokiego i bólu przewlekłego. Z uwagi na opóźnione występowanie efektu analgetycznego, zaleca się zastosować pierwotnie klasyczny TENS, a następnie impulsy uderzeniowe.

TENS krótki intensywny (Brief Intense lub HI-FI TENS). Jest to dość podobny do TENS wysokiej częstotliwości. Stosuje się tu częstotliwość impulsów 100 Hz, a czas ich trwania to 200 mikrosekund. Uwaga, natężenie jest tu najwyższe z tolerowanych przez człowieka i powoduje skurcz tężcowy oraz znieczulenie po około 15 minutach.

TENS modulowany, to metoda, gdy jeden z parametrów (częstotliwość lub natężenie) jest modulowany. Ten sposób modulacji wywołuje wrażenie masażu. Czas trwania zabiegu wynosi zazwyczaj 15 minut. Metoda ta jest najczęściej wskazana w przeczulicy. Można ją zastosować, gdy TENS tradycyjny lub uderzeniowy nie przynosi pozytywnych efektów. Zmiana częstotliwości skutecznie zapobiega akomodacji, a efekt przeciwbólowy jest opóźniony i mniej intensywny w porównaniu z innymi rodzajami, ale osiągnięty efekt jest dość stabilny. Zaleca się ją stosować po TENS tradycyjnym.

Stosowanie TENS

Czy ta metoda jest bezpieczna?
TAK. Chociaż myśl o impulsach elektrycznych, wysyłanych do organizmu może się wydawać pozornie przerażająca, tak naprawdę pacjent czuje wyłącznie lekkie wibracje mięśni wokół elektrod. W przeciwieństwie do wielu leków, prądy TENS nie mają znanych skutków ubocznych. Ponadto jest wiele rodzajów elektrod do wyboru dla różnych rodzajów skóry.

Ograniczenia w stosowaniu, czyli kto nie może korzystać z TENS?
Pomimo dużego bezpieczeństwa w stosowaniu metody, są pewne ograniczenia w jej stosowaniu. Osoby z wszczepionym rozrusznikiem serca lub pacjentki w pierwszych dwóch trymestrach ciąży nie powinny używać urządzeń TENS (stymulacja okolicy brzucha jest przeciwwskazana w całym okresie ciąży). Rozlane bóle trzewne, czy bóle o podłożu psychogennym są także przeciwwskazaniem do zastosowania tej terapii.

Należy ostrożnie stosować TENS i wyłącznie ze wskazań lekarskich w:
  • uszkodzeniach mięśnia sercowego i arytmii (unikać stymulacji przez klatkę piersiową)
  • chorobach psychicznych i stanach emocjonalnych
  • padaczce (unikać stymulacji przez skórę głowy i szyi)
  • unikać stymulacji okolicy zatoki szyjnej (może spowodować hipotonię - obniżenie ciśnienia krwi)

Należy zachować ostrożność przy aplikacji elektrod:
  • na okolice oczu
  • powierzchnie błon śluzowych
  • ubytki skórne
  • w okolicach szyi - gardła i krtani
  • u dzieci
  • nie należy wykonywać zabiegów w okolicy działania mikrofal i fal krótkich - mogą spowodować zakłócenia urządzenia. Należy poradzić się lekarza, czy tego typu elektroterapia jest odpowiednia dla Ciebie.
Czy TENS jest odpowiedni dla mnie?
To zależy od specyfiki problemów, jakie dotykają organizmu.

Elektrostymulacja TENS jest wskazana w:
  • Bólach odcinka szyjnego kręgosłupa
  • Bólach pooperacyjnych
  • Amputacjach
  • Bólach przewlekłych mięśniowych i stawów
  • Bólach fantomowych
  • Zapaleniach ścięgien
  • W półpaścu
  • W kręczu szyi
  • Bólach przewlekłych głowy
  • Bólach po złamaniach
  • W zespole łokcia tenisisty
  • Innych bólach neurogennych (uderzenia lub impulsy wysokiej częstotliwości)
  • Bóle naczyniowe (szczególnie w zespole Buergera)
  • Bólach menstruacyjnych
  • Bólach zębów (szczególnie przy powikłaniach po ekstrakcji)
  • Lumbago
  • Chorobie Reymonda
  • Bólach nóg
  • Bólach kręgosłupa
  • Porażeniach połowiczych
  • Bólach reumatycznych
  • Bólach porodowych (I faza porodu -przykręgosłupowo na poziomie Th10-L1, II faza porodu od S2-S4, stosując TENS w I fazie porodu można skrócić czas trwania porodu)
Zabieg
Ułożenie elektrod może być :
  • lokalne (w okolicy występowania bólu
  • przykręgosłupowe
  • określone punkty (akupunkturowe, lub motoryczne mięśni i nerwów)
Czas trwania:
  • TENS tradycyjny - 30-90 min 4 x dziennie
  • TENS niskiej częstotliwości, uderzeniowy - maksymalnie przez 45 min 2 x dziennie lub zamiennie przez 30 min 4 x dziennie
  • TENS wysokiej częstotliwości – przez 15-20 min 2 x dziennie

Elektrody stosowane w TENS:
  • elektrody kauczukowe,
  • samoprzylepne
  • wykonane indywidualnie
Dobór impulsów – parametry zmienne:
  • częstotliwość do 200Hz
  • czas trwania impulsu do 30 mikrosekund
  • szerokość impulsu: 50-250 mikrosekund
  • amplituda
Czy urządzenia TENS są łatwe do stosowania?
TAK. Urządzenia TENS są tej samej wielkości, co radio tranzystorowe i są niemal tak samo łatwe w obsłudze. Lekarz zazwyczaj informuje pacjenta na temat korzystania z urządzenia TENS i sposobu stosowania oraz rozmieszczenia elektrod. Również w instrukcji obsługi aparatów TENS znajdują się zazwyczaj protokoły zabiegowe dla wybranych dolegliwości bólowych. Niektóre programy można modyfikować lub ustawić indywidualnie wg własnych potrzeb.
W niektórych przypadkach pewne trudności może sprawić założenie elektrod, np. w okolicach krzyża, szczególnie wtedy, gdy wszelkie pochylenia i skręty tułowia potęgują ból. W takich sytuacjach warto zastosować specjalny pas lędźwiowy do elektrostymulacji, który nie tylko ułatwi umiejscowienie elektrod we właściwym miejscu, ale również usztywni kręgosłup. 

Jak długo będę mógł/mogła używać urządzenia TENS?
Można stosować je nawet latami.

Krótka prezentacja TENS:

Inne zastosowania prądów TENS

Gojenie ran
Prądy TENS wzmagają gojenie się ran i mogą być stosowane jako leczenie towarzyszące przy ranach trudno gojących się, np. przy zmianach otwartych w cukrzycy. Elektrody umieszcza po obu stronach rany w taki sposób, aby prąd przepływał przez uszkodzone tkanki. Parametry zabiegu: wyższa częstotliwość (80-120 Hz), średnia szerokość impulsu (150 ms) i ledwo wyczuwalne natężenie prądu.

Leczenie niezrośniętych złamań
Prąd elektryczny o natężeniu kilku mA pobudza tworzenie się tkanki kostnej. Gdy złamana kość nie goi się po upływie 6 miesięcy, można zastosować aparat TENS w celu pobudzenia procesów kościotwórczych. O powodzeniu leczenia decyduje odpowiednie ułożenie elektrod oraz właściwy dobór parametrów. Stosuje się największą możliwą częstotliwość (np. 120 Hz), największą szerokość impulsu (np. 300 ms) i jak najmniejsze, ledwo wyczuwalne natężenie.

UWAGA:
  • Tego rodzaju zabiegi powinny być wykonywane z dużą ostrożnością i po konsultacji z lekarzem. Zbyt duże natężenie impulsu może spowodować skurcze mięśni w okolicy rany, co może zaburzać powstanie rychłozrostu.
  • Wśród innych rodzajów elektrostymulacji stosowanych przy trudno gojących się ranach i w celu przyspieszenia procesów regeneracyjnych należy wymienić przede wszystkim stymulację mikroprądami, która może posiadać nawet większą skuteczność niż TENS, chociaż działa na zupełnie odmiennej zasadzie.

Zobacz również: